Yaşam Kaynağı: Kur’an
‹ 26

Şuarâ الشُّعَرَاءِ

Mekke 227 âyet Cüz 19 Sayfa 366 İniş sırası 47

Sûre hakkında
Mekke döneminde inmiştir. 227 âyettir. Sûre, adını 224. âyette geçen “eş-Şu’arâ” kelimesinden almıştır. “Şu’arâ” şairler demektir. Sûre de başlıca Mûsâ, İbrahim, Nûh, Hûd,Salih ve Şu’ayb peygamberlerin kıssaları dile getirilmekte; müşriklerin, Kur’an’ın vahiy dışı bir kaynağa dayalı olduğu iddialarına karşılık, onun bir vahiy eseri olduğu vurgulanmakta, söz konusu kaynakların Kur’an üzerinde hiçbir etkisinin bulunamayacağı ifade edilmektedir.

Şuarâ 26/45

Sayfa 368

فَاَلْقٰى مُوسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَاْفِكُونَۚ

Diyanet meali

Mûsâ da asasını attı. Bir de ne görsünler, asâ onların düzdükleri sihir takımlarını yutuyor.

Kelime meali

فَاَلْقٰى Ve attı
مُوسٰى Musa
عَصَاهُ Asasını
فَاِذَا Birden
هِیَ O
تَلْقَفُ Yutuyor
مَا O şeyleri ki
یَاْفِكُونَ Uydurdular
Sonra Mûsâ da değneğini yere attı; bir de ne görsünler, onların düzmece nesnelerini yutuveriyor!

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an Yolu Tefsiri

Diyanet tefsirinde bu âyetle ilgili bir âyet atfı yok.

Diyanet tefsirinde bu âyetle ilgili hadis kaydı yok.

Yapay zekâdan faydalanılmıştır; hata olabilir.

Hata bildir
Bu âyette ne hatalı?

İpucu: Klavyede ← ve → tuşlarıyla âyetler arasında geçebilirsiniz.