Yaşam Kaynağı: Kur’an
‹ 26

Şuarâ الشُّعَرَاءِ

Mekke 227 âyet Cüz 19 Sayfa 366 İniş sırası 47

Sûre hakkında
Mekke döneminde inmiştir. 227 âyettir. Sûre, adını 224. âyette geçen “eş-Şu’arâ” kelimesinden almıştır. “Şu’arâ” şairler demektir. Sûre de başlıca Mûsâ, İbrahim, Nûh, Hûd,Salih ve Şu’ayb peygamberlerin kıssaları dile getirilmekte; müşriklerin, Kur’an’ın vahiy dışı bir kaynağa dayalı olduğu iddialarına karşılık, onun bir vahiy eseri olduğu vurgulanmakta, söz konusu kaynakların Kur’an üzerinde hiçbir etkisinin bulunamayacağı ifade edilmektedir.

Şuarâ 26/84

Sayfa 370 · Tefsir bölümü 84–89

وَاجْعَلْ لٖی لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْاٰخِرٖینَۙ

Diyanet meali

"Sonra gelecekler arasında beni doğrulukla anılanlardan kıl."

Kelime meali

وَاجْعَلْ Yap
لٖی Benim için
لِسَانَ صِدْقٍ Güzel bir yad
فِی الْاٰخِرٖینَ Sonrakiler içinde

Diyanet bu açıklamayı 84–89. âyetler için birlikte yazmıştır.

Arkadan gelecekler içinde iyilikle anılmayı bana nasip eyle!

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an Yolu Tefsiri

Bu âyete atıf yapan tefsirler

Bu âyet, aşağıdaki âyetlerin Diyanet açıklamasında anılır.

49 İbrahim, onları da onların taptıklarını da terk edince ona İshak ile Yakub'u bağışladık ve her birini peygamber yaptık.

50 Onlara rahmetimizden bağışta bulunduk. Onlar için yüce bir doğruluk dili var ettik (güzel bir söz ile anılmalarını temin ettik).

Diyanet tefsirinde bu âyetle ilgili hadis kaydı yok.

Yapay zekâdan faydalanılmıştır; hata olabilir.

Hata bildir
Bu âyette ne hatalı?

İpucu: Klavyede ← ve → tuşlarıyla âyetler arasında geçebilirsiniz.