Yaşam Kaynağı: Kur’an
‹ 37

Sâffât الصَّاۤفَّاتِ

Mekke 182 âyet Cüz 23 Sayfa 445 İniş sırası 56

Sûre hakkında
Mekke döneminde inmiştir. 182 âyettir. Sûre, adını ilk âyette geçen “es-Sâffât” kelimesinden almıştır. Sâffât, sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar demektir. Sûrede başlıca, meleklerden, cinlerden, kıyamet ve ahiret olaylarından söz edilmekte; Nûh, İbrahim, İsmail, İshak, Mûsâ, Hârun, İlyas, Lût ve Yûnus Peygamberlerin kıssalarına yer verilmektedir.
‹ Yâsîn Mushaf sayfası 445 (1/7) Sayfa 446 ›

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِ

1

وَالصَّٓافَّاتِ صَفًّاۙ

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًاۙ

3

فَالتَّالِیَاتِ ذِكْرًاۙ

4

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌؕ

1–4. âyetlerin meali

Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

5

رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِؕ

O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.

6

اِنَّا زَیَّنَّا السَّمَٓاءَ الدُّنْیَا بِزٖینَةٍࣙ الْكَوَاكِبِۙ

Biz en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.

7

وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَیْطَانٍ مَارِدٍۚ

Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.

8

لَا یَسَّمَّعُونَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَیُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍࣗ

9

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌۙ

8–9. âyetlerin meali

Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.

10

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).

11

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَنْ خَلَقْنَاؕ اِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طٖینٍ لَازِبٍ

(Ey Muhammed!) Şimdi sen onlara sor: "Kendilerini yaratmak mı daha zor, yoksa yarattığımız diğer şeyleri yaratmak mı? Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

12

بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُونَࣕ

Hayır, sen (onların haline) şaştın onlar ise alay ediyorlar.

13

وَاِذَا ذُكِّرُوا لَا یَذْكُرُونَࣕ

Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.

14

وَاِذَا رَاَوْا اٰیَةً یَسْتَسْخِرُونَࣕ

Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.

15

وَقَالُٓوا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُبٖینٌۚ

(Dediler ki:) "Bu bir büyüden başka bir şey değildir."

16

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ

"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?"

17

اَوَاٰبَٓاؤُ࣑نَا الْاَوَّلُونَؕ

"Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?"

18

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دَاخِرُونَۚ

De ki: "Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz)."

19

فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ یَنْظُرُونَ

O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.

20

وَقَالُوا یَا وَیْلَنَا هٰذَا یَوْمُ الدّٖینِ

Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür."

21

هٰذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذٖی كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُونَࣖ

Onlara, "İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür" denilir.

22

اُحْشُرُوا الَّذٖینَ ظَلَمُوا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا یَعْبُدُونَۙ

23

مِنْ دُونِ اللّٰهِ فَاهْدُوهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحٖیمِۙ

24

وَقِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَسْؤُ࣒لُونَۙ

22–24. âyetlerin meali

Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.