لَٓا اُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیٰمَةِۙ
Kıyamet gününe yemin ederim.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِ
لَٓا اُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیٰمَةِۙ
Kıyamet gününe yemin ederim.
وَلَٓا اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
(Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).
اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُؕ
İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır?
بَلٰى قَادِرٖینَ عَلٰٓى اَنْ نُسَوِّیَ بَنَانَهُ
Evet bizim, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.
بَلْ یُرٖیدُ الْاِنْسَانُ لِیَفْجُرَ اَمَامَهُۚ
Fakat insan önünü (geleceğini, kıyameti) yalanlamak ister.
یَسْـَٔلُ اَیَّانَ یَوْمُ الْقِیٰمَةِؕ
"O kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُۙ
وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ
یَقُولُ الْاِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ اَیْنَ الْمَفَرُّۚ
7–10. âyetlerin meali
Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir.
كَلَّا لَا وَزَرَۚ
Hayır, hiçbir sığınacak yer yoktur.
اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَئِذٍࣙ الْمُسْتَقَرُّؕ
O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.
یُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَؕ
O gün insana, yapıp önden gönderdiği ve yapmayıp geri bıraktığı şeyler haber verilir.
بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰى نَفْسِهٖ بَصٖیرَةٌۙ
وَلَوْ اَلْقٰى مَعَاذٖیرَهُؕ
14–15. âyetlerin meali
Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.
لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖؕ
(Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.
اِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْاٰنَهُۚ
Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.
فَاِذَا قَرَاْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهُۚ
O halde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.
ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُؕ
Sonra onu açıklamak da bize aittir.