Yaşam Kaynağı: Kur’an
‹ 80

Abese عَبَسَ

Mekke 42 âyet Cüz 30 Sayfa 584 İniş sırası 24

Sûre hakkında
Mekke döneminde inmiştir. 42 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “abese” fiilindenalmıştır. “Abese”, “yüzünü ekşitti” demektir. Sûrede başlıca, itikat, peygamberlik,Allah’ın kudreti ve kıyamet hâlleri konu edilmektedir
‹ Naziât Mushaf sayfası 584 (1/2) Sayfa 585 ›

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِ

1

عَبَسَ وَتَوَلّٰىۙ

2

اَنْ جَٓاءَهُ الْاَعْمٰىؕ

1–2. âyetlerin meali

Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.

3

وَمَا یُدْرٖیكَ لَعَلَّهُ یَزَّكّٰىۙ

(Ey Muhammed!) Ne bilirsin, belki de o arınacak,

4

اَوْ یَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىؕ

Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek.

5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;

6

فَاَنْتَ لَهُ تَصَدّٰىؕ

Sen, ona yöneliyorsun.

7

وَمَا عَلَیْكَ اَلَّا یَزَّكّٰىؕ

(İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne!

8

وَاَمَّا مَنْ جَٓاءَكَ یَسْعٰىۙ

9

وَهُوَ یَخْشٰىۙ

10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

8–10. âyetlerin meali

Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

11

كَلَّٓا اِنَّهَا تَذْكِرَةٌۚ

Hayır, böyle yapma! Çünkü bu (Kur'an) bir öğüttür.

12

فَمَنْ شَٓاءَ ذَكَرَهُۘ

Dileyen ondan öğüt alır.

13

فٖی صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍۙ

14

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍۙ

15

بِاَیْدٖی سَفَرَةٍۙ

16

كِرَامٍ بَرَرَةٍؕ

13–16. âyetlerin meali

O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَٓا اَكْفَرَهُؕ

Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o!

18

مِنْ اَیِّ شَیْءٍ خَلَقَهُؕ

Allah onu hangi şeyden yarattı?

19

مِنْ نُطْفَةٍؕ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُۙ

Az bir sudan (meniden). Onu yarattı ve ona ölçülü bir şekil verdi.

20

ثُمَّ السَّبٖیلَ یَسَّرَهُۙ

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

21

ثُمَّ اَمَاتَهُ فَاَقْبَرَهُۙ

Sonra onu öldürdü ve kabre koydu.

22

ثُمَّ اِذَا شَٓاءَ اَنْشَرَهُؕ

Sonra, dilediği vakit onu diriltir.

23

كَلَّا لَمَّا یَقْضِ مَٓا اَمَرَهُؕ

Hayır hayır o, Allah'ın kendisine emrettiğini yerine getirmedi. (İman etmedi.)

24

فَلْیَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖۙ

Herşeyden önce insan, yediği yemeğine bir baksın!

25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَٓاءَ صَبًّاۙ

Gerçekten biz, yağmuru bol bol yağdırdık.

26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Sonra toprağı, iyiden iyiye yardık!

27

فَاَنْبَتْنَا فٖیهَا حَبًّاۙ

28

وَعِنَبًا وَقَضْبًاۙ

29

وَزَیْتُونًا وَنَخْلًاۙ

30

وَحَدَٓائِقَ غُلْبًاۙ

31

وَفَاكِهَةً وَاَبًّاۙ

32

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْؕ

27–32. âyetlerin meali

Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

33

فَاِذَا جَٓاءَتِ الصَّٓاخَّةُؗ

Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.