Duhâ 1 · sayfa 596
وَالضُّحٰىۙ
Kuşluk vaktine andolsun,
93
Duhâ
الضُّحٰى
Okuma 1 / 1
Duhâ 2 · sayfa 596
وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰىۙ
Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki,
Duhâ 3 · sayfa 596
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىؕ
Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.
Duhâ 4 · sayfa 597
وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو࣒لٰىؕ
Muhakkak ki âhiret senin için dünyadan daha hayırlıdır.
Duhâ 5 · sayfa 597
وَلَسَوْفَ یُعْطٖیكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىؕ
Şüphesiz, Rabbin sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın.
Duhâ 6 · sayfa 597
اَلَمْ یَجِدْكَ یَتٖیمًا فَاٰوٰىࣕ
Seni yetim bulup da barındırmadı mı?
Duhâ 7 · sayfa 597
وَوَجَدَكَ ضَٓالًّا فَهَدٰىࣕ
Seni yolunu kaybetmiş olarak bulup da yola iletmedi mi?
Duhâ 8 · sayfa 597
وَوَجَدَكَ عَٓائِلًا فَاَغْنٰىؕ
Seni ihtiyaç içinde bulup da zengin etmedi mi?
Duhâ 9 · sayfa 597
فَاَمَّا الْیَتٖیمَ فَلَا تَقْهَرْؕ
Öyleyse sakın yetimi ezme!
Duhâ 10 · sayfa 597
وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْؕ
Sakın isteyeni azarlama!
Duhâ 11 · sayfa 597
وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.